امنیتِ چشمانِ تو

هر روز

مرا

در سکوتی سربه زیر

یاغی تر از دیروز می کند …

 

ستاره جان

چقدر خوب است که تمامِ دنیا نمی تواند مرا بفریبد

وقتی دستان نجیب تو

در این همه عذاب ،

سراب و دروغ نیستند

و

می شود

چشم بسته

خیلی چیزها را دید ؛

از

ژنتیکِ بی رنگِ رنگین کمان گرفته

تا

سطح مولکولی اندیشه های جبرئیل را ؟!

 

 

               * * * * *

 

بیدار می مانم

و در سایه روشنِ نگاه هایت

پرسه می زنم

اینطوری در ایستگاه چشمان تو

مسافرِ رفتنگاه قلب خودم می شوم ...

 

بگو؛

سوغاتی چه دوست داری

برایت بیاورم ؟